ΟΧΙ

ΟΧΙ
ΟΧΙ και από τους Γερμανούς ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Συνέντευξη Παναγιώτη Λαφαζάνη στο The Press Project



“Κάλεσμα για τον σχηματισμό αντιμνημονιακού μετώπου”
«Απευθυνόμαστε προς κάθε δημοκρατική αντιμνημονιακή δύναμη» τόνισε ο επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας σε συνέντευξη του στην εκπομπή «ΕΝΤΟΣ» με τον Κώστα Εφήμερο. Εκτίμησε ότι «στο Eurogroup αποφασίστηκε με ένα νέο φρικτό πραξικόπημα, ερήμην του λαού αλλά με τη συναίνεση του κατεστημένου, ένα τέταρτο μνημόνιο με νέα μέτρα 4 δισ. ευρώ» και ότι «το χρέος δεν θα μειωθεί ούτε κατά ένα ευρώ», ενώ εξέφρασε την άποψη ότι «η Ελλάδα έχει της προοπτικές και τις δυνατότητες να κάνει τη μετάβαση σε εθνικό νόμισμα».
Ο Λαφαζάνης ανέφερε συγκεκριμένα ότι «στο Eurogroup αποφασίστηκε πραξικοπηματικά ένα τέταρτο μνημόνιο. Ένα τέταρτο μνημόνιο το οποίο θα προστεθεί στη δεύτερη αξιολόγηση με το νέο έτος . Κι από το 2018 που θα ολοκληρωθεί το τρίτο μνημόνιο θα έχουμε ένα νέο μνημονιακό πακέτο μέτρων προκειμένου να προσεγγίζουμε τα πλεονάσματα που συνομολόγησε η κυβέρνηση, της τάξεως του 3,5%.
Όσον αφορά το πακέτο των νέων μέτρων, απάντησε ότι «το ΔΝΤ υπολογίζει τα νέα μέτρα στα 4 δις ευρώ, ένα νέο πακέτο που θα πλήξει και θα καταστρέψει ολοκληρωτικά πλέον την ελληνική οικονομία. Η κυβέρνηση έλεγε ότι δεν αποδέχεται αυτά τα πλεονάσματα αλλά τα συνομολόγησε στο Eurogroup». Υποστήριξε ότι «πρόκειται για μία πολύ τραγική εξέλιξη για την ελληνική οικονομία η οποία υποτίθεται ότι γίνεται για την απομείωση του χρέους. Η υποτιθέμενη ελάφρυνση του χρέους είναι άλλος ένας εμπαιγμός του ελληνικού λαού και είναι ντροπή να το λένε.

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Νάντια Βαλαβάνη: Προσωπικά τεκμήρια μιας συλλογικής διάψευσης




Η «ταραγμένη» διετία 2015-2016 ξεκίνησε με μια επιχειρούμενη απεμπλοκή και προσδοκίες τερματισμού μιας σκοτεινής «εποχής των Μνημονίων». Για να καταλήξει στο βασανιστικά εφαρμοζόμενο Τρίτο Μνημόνιο και στη διαφαινόμενη σήμερα ετοιμότητα ανάληψης δέσμευσης - μέσω μιας «απομείωσης» χρέους με πρόβλεψη «επιστροφής» του μιάμιση γενιά αργότερα, το 2060, στο ύψος του 2012 – για  μνημόνιο, επιτροπεία και απώλεια κυριαρχίας «στο διηνεκές».
Δυο χρόνια μετά το προηγούμενο βιβλίο μου, «Η αρπαγή της Ελλάδας: Χρέος και ιδιωτικοποιήσεις - ένα κοινοβουλευτικό χρονικό», θέτω ένα ερώτημα: «Τι πρέπει να κάνουμε πριν κλείσει, ανεπανόρθωτα για τον λαό και ίσως για πολλές δεκαετίες, το ιστορικό παράθυρο που άνοιξε τόσο ώστε να περάσει από μέσα του η πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς, όποια κι αν ήταν η κατάληξή της;». Στο ερώτημα αυτό επιχειρώ να απαντήσω με το νέο μου βιβλίο «Τρίτο Μνημόνιο: Η ανατροπή μιας ανατροπής» (και πάλι από τις Εκδόσεις Λιβάνη). Eπιχειρώ να διερευνήσω μεταξύ άλλων, τόσο την εξέλιξη των «μονομερών ενεργειών» που θεσπίστηκαν κατά την εξάμηνη θητεία μου ως Αναπληρώτριας Υπουργού Οικονομικών, αρμόδιας για τη φορολογία και τη δημόσια περιουσία, της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όσο και τις γενικότερες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες κατά τον ενάμιση χρόνο εφαρμογής του Τρίτου Μνημονίου.

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

Ο Γιώργος Λιλλήκας για τη πενταμερή διάσκεψη για το κυπριακό


Του Γιώργου Λιλλήκα*

Ο Νίκος Αναστασιάδης τελεί και λειτουργεί υπό πανικό και σύγχυση και πολιτεύεται με αυτοσχεδιασμούς. Μετά τη ψεσινή του υπαναχώρηση και αποδοχή όλων των Τουρκικών όρων, αμφισβητώ την ικανότητα και την αξιοπιστία του να διαπραγματευτεί υπερασπιζόμενος τα συμφέροντα της Κύπρου. Ο κ. Αναστασιάδης είχε θέσει δυο όρους για να οριστεί πολυμερής διάσκεψη:
1. Ότι θα κλείσουν όλα τα κεφάλαια προηγουμένως και στην πολυμερή θα συζητηθεί μόνο η ασφάλεια.
2. Ότι θα υπάρξει συμφωνία στο εδαφικό που θα αποτυπωθεί σε χάρτη.
Ψες, την ώρα που η Τουρκία αμφισβητούσε την ελληνικότητα των Ιμίων και του Αιγαίου, ο κ. Αναστασιάδης αποδέχτηκε να οριστεί πενταμερής διάσκεψη στις 12 Ιανουαρίου στη Γενεύη, χωρίς συμφωνία στο εδαφικό. Απλά μια μέρα πριν θα ανταλλαγούν χάρτες. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η τουρκική πλευρά θα πράξει ότι έπραξε και το 2004.

Η τουρκική πλευρά, έχοντας εξασφαλίσει τα χρονοδιαγράμματα θα κωλυσιεργήσει, δεν θα κάνει κανένα συμβιβασμό και έτσι θα οδηγηθούμε στην πενταμερή διάσκεψη με όλα τα κεφάλαια ανοιχτά.

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Η υπερφορολόγηση των καύσιμων «παγώνει» τα νοικοκυριά και αυξάνει την ύφεση



Ομιλία του Θανάση Πετράκου στην ημερίδα της Λαϊκής  Ενότητας  με θέμα: «Λαθρεμπόριο καυσίμων – Φορολογική πολιτική – Θέρμανση λαϊκών νοικοκυριών»
Πέμπτη 1 Δεκέμβρη 2016  6.30μμ  

«Πέθαναν από το μαγκάλι γιατί δεν είχαν λεφτά για πετρέλαιο» έλεγαν τα δημοσιεύματα την 1η  Μαρτίου του 2013 για τους δυο αδικοχαμένους φοιτητές στη  Λάρισα. Ο  κ. Τσίπρας κατήγγειλε αμέσως τότε ,έντονα  τη  κυβέρνηση  Σαμαρά –Βενιζέλου γιατί  με τις μνημονιακές πολιτικές που εφάρμοζε  είχε  αυξήσει  την ενεργειακή  φτώχεια.
Στις 23 Νοεμβρίου 2016 τα δημοσιεύματα  είχαν τίτλο
«Ασύλληπτη τραγωδία  στη Λάρισα : Χωρίς ρεύμα το διαμέρισμα που τυλίχθηκε στις φλόγες τραυματίζοντας το 4χρονο παιδί! Ένα αναμμένο κερί να προκάλεσε την τραγωδία». Ο κ. Τσίπρας τώρα όμως που υποτίθεται ότι  κυβερνάει   ούτε  είδε  ούτε άκουσε   τίποτα!!!.
Φυσικό  επόμενο  διότι ο  κ. Τσίπρας  μετά την υπογραφη του 3ου  μνημονίου   όχι μόνο συνεχίζει  τις μνημονιακές πολιτικές αλλά αύξησε 24% τον ΕΦΚ στο  πετρέλαιο θέρμανσης και τον ΦΠΑ με συνέπεια την περαιτέρω  αύξηση  της ενεργειακής φτώχειας .
Σήμερα σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η ενεργειακή φτώχεια πλήττει περίπου το 36% των νοικοκυριών στην Ελλάδα. Η Πατρίδα μας  βρίσκεται στις πρώτες τρεις χώρες με τα πιο υψηλά ποσοστά ενεργειακής φτώχειας στην Ευρώπη, καθώς το 70% των νοικοκυριών αδυνατεί να διατηρήσει την κατοικία του ζεστή, το 50,7% καθυστερεί να αποπληρώσει οφειλές στους Οργανισμούς Κοινής Ωφελείας και το 29,5% ζει σε κατοικίες με ακατάλληλες συνθήκες διαβίωσης. Οι αντίστοιχοι μέσοι όροι  στην Ε.Ε. είναι 10,8%, 10% και 15,1%.!!!

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Μίκης Θεοδωράκης μαινόμενος εναντίον Τσίπρα...

 .......Το παίζεις επαναστάτης κι όταν γυρίσεις, ξαναγίνεσαι αυτό που ήσουν, το παιδί που κάνει τα θελήματα της Μέρκελ, του Ομπάμα και του Γιούνγκερ που κατακεραύνωσες στην Αβάνα και πάλι σε βάρος του έξυπνου ελληνικού λαού, γιατί αυτός αποφάσισε να τον κυβερνούν άτομα χωρίς οπαδούς και φιλότιμο, που το παίζουν κυβέρνηση.......

Επίθεση στον Πρωθυπουργό εκτοξεύει ο Μίκης Θεοδωράκης,σε κείμενο υπό τον τίτλο «Προδομένη Δημοκρατία»:
Το πολίτευμά μας είναι Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.
Οι Πυλώνες-Θεσμοί, είναι οι εξής:
  • Βουλή (νομοθετική εξουσία)
  • Κυβέρνηση (εκτελεστική εξουσία)
  • Δικαστική εξουσία
  • Πρόεδρος Δημοκρατίας- Ρυθμιστής του Πολιτεύματος.
Το Σύνταγμα είναι η βάση. Από αυτό πηγάζουν τα Δικαιώματα και οι Υποχρεώσεις των Πολιτών.
Ο Πρόεδρος πρέπει να είναι η ασφαλιστική δικλείδα. Να ελέγχει εάν ισχύει η Συνταγματική Αρχή ότι η πλειοψηφία κυβερνά και η μειοψηφία ελέγχει.
Και έχει την υποχρέωση-δικαίωμα, σε περίπτωση που εκείνος θεωρεί ότι παραβιάζεται αυτός ο κανόνας, να διαλύει τη Βουλή και να προκηρύσσει εκλογές.
Όμως, με την αναθεώρηση του Συντάγματος το 1986, ο Ανδρέας Παπανδρέου αφαιρεί αυτό το κύριο και μοναδικό δικαίωμα από τον Πρόεδρο και το δίνει στον εαυτό του (στον Πρωθυπουργό).
Έτσι ο ελεγχόμενος ανακηρύσσεται σε ελέγχοντα. Το γεγονός αυτό παραμορφώνει το Σύνταγμα και από Προεδρευομένη Δημοκρατία την μεταβάλλει σε Παντοδυναμία της Εκτελεστικής Εξουσίας, δηλαδή του Πρωθυπουργού που αναδεικνύεται σε Απόλυτο Άρχοντα, εφ’ όσον ο μόνος που μπορεί να τον ελέγξει είναι ο εαυτός του.

Μια ερμηνεία του Ιταλικού ΟΧΙ




του Σπύρου Στάλια, Οικονομολόγου PhD

Το ευρώ εκ κατασκευής επιβάλει αντιδημοκρατικούς και αυθαίρετους περιορισμούς στις Κυβερνήσεις, στην άσκηση της Δημοσιονομικής Πολίτικης, και όχι μόνον, με στόχο την ανάπτυξη κάθε Χώρας.

Ως αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος οι Κυβερνήσεις και οι Κοινωνίες καθίστανται υπόδουλες του Τραπεζικού Κεφαλαίου.

Σε ένα τέτοιο σύστημα, δεν ελέγχεται από τους Τραπεζίτες μόνο η Κυβέρνηση και η ιδιωτική παραγωγή, αλλά κάθε σφαίρα της πολιτιστικής ζωής μιας κοινωνίας και ενός Έθνους.

Κάθε τι πολιτιστικό άγρια καταπατάται.

Κάθε επιστημονική αντίληψη, που είναι αντίθετη προς την κυριαρχία του ευρώ, καταπολεμάται ως λαϊκίστικη, αντιδημοκρατική αλλά κυρίως παράνομη, με την βοήθεια της Δικαιοσύνης, που οι λαϊκές κατακτήσεις κρίνονται παράνομες. Ας προσέχουν οι Δικαστές.

Είναι ένα σύστημα που στο κέντρο του δεν έχει τον άνθρωπο αλλά τα κέρδη των Τραπεζών.

Αυτός είναι ο Πολιτισμός της Ευρωζώνης, βαρβαρισμός του 19ου αιώνα, στον 21ο αιώνα. Τι ντροπή που επιτρέψαμε να γίνει!

Μπορούμε



του Αλέκου Μιχαηλίδη 
....... ο Αναστασιάδης και το ΔΗΣΑΚΕΛ δεν είπαν την τελευταία τους λέξη......

Επειδή τα τετριμμένα έχουν ειπωθεί ή γραφτεί πολλάκις, ειδικά τους τελευταίους μήνες, είναι καιρός να μιλήσουμε διαφορετικά. Άλλωστε αυτό απαιτεί η ανάγκη, αυτό απαιτεί ο ελληνικός μας τρόπος, αυτό απαιτεί τούτος ο χώρος εδώ. Να αποτελέσει το διαφορετικό μέσα στη βάρβαρη κοινωνία του συμβιβασμού, του ρεαλισμού και του καθωσπρεπισμού, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. Άρα, προσωπικά, πήραμε ήδη θέση στο δίλημμα που θέτει αυτή η συζήτηση: Μεγάλη αναταραχή θαυμάσια κατάσταση. Να το επεξηγήσουμε όμως, θεωρώντας εξαρχής πως δεν ήρθαμε εδώ για να μάθουμε τις τελευταίες εξελίξεις ή τις νομικές δικλείδες της όποιας λύσης.
Το πρώτο μέρος του κινηματογραφικού αριστουργήματος των Μάριο Πούτσο και Φράνσις Φορντ Κόπολα «Ο Νονός», ενώ ασχολείται κυρίως με την προσωπικότητα του Δον Βίτο Αντολίνι Κορλεόνε (ή του Μάρλον Μπράντο αν θέλετε), προϊδεάζει επαρκώς και για το τι θα ακολουθήσει στην ιστορία της ταινίας. Και αυτό συμβαίνει με δύο πράγματα: Αφενός με τη δολοφονία του Σαντίνο Κορλεόνε, του γιου και φυσικού διαδόχου του Νονού και αφετέρου με την ανάληψη της ηγεσίας της φαμίλιας από τον Μάικλ Κορλεόνε (ή τον Αλ Πατσίνο αν θέλετε), τον μικρότερο γιο της οικογένειας.

Κρασιά & αποστάγματα στο απόσπασμα





του Λεωνίδα Κουμάκη*



Ένας πολύ μεγάλος κλάδος της Ελληνικής οικονομίας με απύθμενη παράδοση, με μοναδικότητα σε παγκόσμιο επίπεδο, με απεριόριστες δυνατότητες ανάπτυξης, με εκατοντάδες χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους και εκατοντάδες παραγωγικές επιχειρήσεις σε κάθε γωνιά της Ελλάδος βρίσκεται στο έλεος ενός αδίστακτου «εκτελεστικού αποσπάσματος».
Το «εκτελεστικό» αυτό «απόσπασμα» αποτελείται από ανεύθυνους πολιτικούς, από ανίκανους γραφειοκράτες και από αφανείς, επικίνδυνους μανδαρίνους που παίρνουν (ή δεν παίρνουν) αποφάσεις και … όποιον πάρει ο χάρος!
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με την σειρά:
Είναι κοινό μυστικό πως εδώ και δεκαετίες οι πολιτικοί – νομοθέτες κάθε χρωματικής απόχρωσης, τρέμουν κυριολεκτικά το «πολιτικό κόστος» και αφήνουν ανενόχλητο το λαθρεμπόριο οινοπνεύματος να ζει, να βασιλεύει και να ανθεί. Επί πλέον να στερεί από τα Δημόσια Ταμεία φόρους εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρώ ετησίως, να βάζει σε κίνδυνο την υγεία ανυποψίαστων καταναλωτών λαθραίων «ποτών» ή «αποσταγμάτων» και να γονατίζει κάθε επιχείρηση που τολμάει να λειτουργεί νόμιμα πληρώνοντας τους υπέρογκους φόρους που επιβάλλει το κράτος, με φυσικό επακόλουθο το λουκέτο σε δεκάδες επιχειρήσεις της παραδοσιακής Ελληνικής ποτοποιίας που δεν υπάρχουν πλέον**
Οι συνεχείς καταγγελίες επίσημων συνδικαλιστικών φορέων αμπελουργών, αποσταγματοποιών και οινοποιών, τα συνεχή υπομνήματα σε ανευθυνο - υπεύθυνους υπουργούς, οι προσφυγές σε ευρωπαϊκά όργανα και πολλές άλλες διαμαρτυρίες δεν αγγίζουν ούτε τους λαθρέμπορους οινοπνεύματος, ούτε τα ποικίλα κυκλώματα που τους προστατεύουν.

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Πού πάει η Κύπρος;



ΠΟΥ ΠΑΕΙ Η ΚΥΠΡΟΣ; ΔΙΑΣΚΕΠΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ-ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ
ΠΑΦΟΣ, ΚΥΠΡΟΣ, 26 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016

του Λουκά Αξελού

Κυπριακό 2016: Η θέση μας θα είναι πάντα εδώ. Και θα ιδούμεν την τύχη μας οι αδύνατοι με τους δυνατούς


Αν και δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια, αυτό που στο λυκαυγές του 21ου αιώνα φαινόταν ως το κυρίαρχο στοιχείο στην διαμόρφωση του παγκόσμιου χάρτη, η ολοκληρωτική δηλαδή επικράτηση της παγκοσμιοποιημένης Νέας Τάξης και του νεοφιλευθερισμού, αποδείχθηκε ανακριβές. Ήδη έχει μπει σε παρατεταμένη κρίση δομικού χαρακτήρα τόσο σε επίπεδο μητροπολιτικών χωρών όσο και σε επίπεδο περιφέρειας.
Τι σχέση έχει αυτό με το Κυπριακό και δη στην παρούσα κρίσιμη φάση του θα ρωτήσει εύλογα κάποιος. Εξόχως σημαντική θα  απαντήσω, γιατί πράγματι το 2000-2004 υπήρχε μια «πλανητική»αισιοδοξία ότι το τέλος της ιστορίας είχε ολοκληρωθεί με τον εξανδραποδισμό του έθνους-κράτους και η αίσθηση ότι η ώρα των υπερεθνικών ολοκληρώσεων υπό την επικυριαρχία της αριστοκρατίας του χρήματος ήταν πλέον επί θύρες, όπως έδειχνε τόσο η αναμενόμενη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συγκρότησε το πρώτο μεταεθνικό υπερκρατικό μόρφωμα στην μεταπολεμική ιστορία, όσο και η δημιουργία, μέσα από το μίξερ των διεθνών επεμβάσεων, προτεκτοράτων τύπου Βοσνίας.
Είναι   όλα  αυτά  που γεννούσαν στην πανστρατιά των επικυρίαρχων
και  των  προθύμων την βαθιά πεποίθηση ότι είχε  έρθει η ώρα του τέλους της
ιστορίας  και  του  Κυπριακού  και αυτό  μπορούσε να πραγματοποιηθεί μέσω
ενός εκπληκτικού σχεδίου 10.000 σελίδων, που ο διάδοχος του δόκτορος Φρανκενστάιν, λόρδος Χάνεϊ είχεν εκπονήσει, δίνοντάς του το όνομα Σχέδιο Ανάν. Όλα, πράγματι, ήταν έτοιμα για την εφαρμογή και στην Κύπρο της νέας υβριδικής κρατοτεχνολογίας που εφαρμόστηκε στην Βοσνία και το Κόσσοβο. Και όλοι σχεδόν οι εμπλεκόμενοι είχαν συμφωνήσει επί αυτού.

Μεγάλο αναπηρικό συλλαλητήριο, 2.12.2016

Το συλλαλητήριο  των ανάπηρων (2.12.16) θα μείνει σταθμός στο αναπηρικό κίνημα της χώρας.

%ce%b5%ce%ba%ce%b4%ce%b7%ce%bb%cf%89%cf%83%ce%b7-%ce%b1%ce%bc%ce%b5%ce%b16Χιλιάδες άτομα με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και μέλη των οικογενειών τους συγκεντρώθηκαν το πρωί και κατέκλυσαν το κέντρο της Αθήνας, πορεύτηκαν από την Ομόνοια μέχρι την πλατεία Κλαυθμώνος και εκεί αφού πραγματοποίησαν μαζική και μαχητική συγκέντρωση, πορεύτηκαν αγωνιστικά μέχρι τη Βουλή των Ελλήνων, έχοντας φτάσει από κάθε γωνιά της χώρας.
Στο σημερινό συλλαλητήριο τα συνθήματα που ακούστηκαν από τους διαδηλωτές αναφέρονταν στα αιτήματά τους, για να μην περάσουν οι μνημονιακές περικοπές στα επιδόματα και κοινωνικές κατακτήσεις τους. Διατράνωσαν επίσης την απόφασή τους να αγωνιστούν, για να μη περάσει η κοινωνική γενοκτονία τους, την οποία προωθούν από κοινού κυβέρνηση και δανειστές, και για την ανατροπή των απάνθρωπων μνημονιακών πολιτικών, ώστε να ζήσουν αυτοί και οι οικογένειες τους με ισότητα, κοινωνική δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια.
Στη σημερινή συγκέντρωση τον τόνο έδωσαν η Ομοσπονδία των Κωφών με εκατοντάδες διαδηλωτές, που φορούσαν άσπρα γάντια, η Ομοσπονδία των Παραπληγικών που διαδήλωσαν με τα καροτσάκια τους, η Ομοσπονδία των Τυφλών και η Ομοσπονδία των Νεφροπαθών.
Στην συγκέντρωση και πορεία παραβρέθηκε ο Γραμματέας του Πολιτικού Συμβουλίου της ΛΑΕ Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο οποίος έγινε δεκτός με πολύ θερμό τρόπο από τους διαδηλωτές, ο Δημήτρης Στρατούλης μέλος της ΠΓ της ΛΑΕ και πρώην Υπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης αρμόδιος για τα ΑΜΕΑ, η συνεργαζόμενη με τη ΛΑΕ στις εκλογές τους περασμένου Σεπτέμβρη, πρώην βουλευτής Ραχήλ Μακρή, όλα τα μέλη του τμήματος προνοιακών πολιτικών και αναπηρίας της ΛΑΕ, καθώς επίσης και εκπρόσωποι του ΚΚΕ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του ΕΠΑΜ και του ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ.

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

Ο εφιάλτης του «Italexit»



Χωρίς καμία αμφιβολία το συνταγματικό δημοψήφισμα στην Ιταλία της 4ης Δεκεμβρίου θα είναι σημαντικό όχι μόνο για τις πολιτικές εξελίξεις στην Ιταλία, αλλά και για το σύνολο της ΕΕ και της Ευρωζώνης.
Σε περίπτωση νίκης του ΟΧΙ, της άρνησης δηλαδή από τον ιταλικό λαό να μεταρρυθμιστεί το πολύ καλό για τα αστικοδημοκρατικά δεδομένα ιταλικό Σύνταγμα, όπως προτείνει ο Μ. Ρέντσι και η πλειοψηφία του Δημοκρατικού Κόμματος ( PD), θα έχουμε αλυσιδωτές εξελίξεις στην πολιτική πραγματικότητα αυτής της χώρας.
Τελείως ενημερωτικά πρέπει να γίνουν δύο αναφορές:
1) Το ιταλικό Σύνταγμα είναι αποτέλεσμα ενός πολιτικού συμβιβασμού μεταξύ των τριών ιστορικών πολιτικών και ιδεολογικών ρευμάτων, που αναδείχθηκαν μετά την νίκη και την κατάρρευση του ιταλικού φασισμού.
Τα τρία αυτά ρεύματα ήταν: το ρεύμα του αντιφασιστικού καθολικισμού, με επικεφαλής τον Ακ. Ντε Γκάσπερι, το ρεύμα του κόσμου της εργασίας του κομμουνιστικού κινήματος, με επικεφαλής τον Παλ. Τολιάτι και το αντιφασιστικό Λαϊκό Ρεύμα, με επικεφαλής τους σοσιαλιστές Π. Νένι – |Τζ. Σαραγκάτ και τον ρεπουμπλικανό Ούγκο Λα Μάλφα.
Οι τρεις αυτές ιδεολογικό-πολιτικές και πολιτισμικές ομάδες που πολέμησαν τον φασισμό και τροφοδότησαν, κύρια το Ιταλικό ΚΚ, το παρτιζάνικο κίνημα αμέσως μετά την εκτέλεση του Μουσολίνι και τη σύλληψη όλων των στελεχών της τελευταίας φασιστικής κυβέρνησης του «Σαλό», διαμόρφωσαν αυτό το Σύνταγμα που σήμερα θέλει να μεταρρυθμίσει ο Μ. Ρέντσι.

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

Τι πρέπει να θυμόμαστε και να θυμώνουμε



του Σπύρου  Στάλια, Οικονομολόγου PhD
Όταν η Χώρα μας προσχώρησε στο ευρώ, πέραν των άλλων συμφώνησε ότι:
1) οποιαδήποτε οικονομική δυσπραγία ή κρίση, θεραπεύεται πάντα με την μείωση των μισθών, των συντάξεων, την μείωση των κρατικών δαπανών και την σχετική διάλυση του κράτους. Υποτίθεται ότι η άσκηση αυτής και μόνον της πολιτικής από την Κυβέρνηση, θα κάνει το Έθνος, μακροχρονίως πιο αποτελεσματικό. Η συμφωνία αυτή ονομάζεται εισοδηματική πολιτική προς τα κάτω ή πιο χαριτωμένα, ευέλικτη πολιτική μισθών και τιμών. Είναι δε η μόνη πολιτική για την οποία που Λαός θα ψηφίζουμε. Με άλλα λόγια ψηφίζουμε με βάση ποιός θα κάνει την χώρα πιο ‘ανταγωνιστική',  κόβοντας μισθούς και ξεπουλώντας το Κράτος. Δεν νομίζω ότι κάποιος πολιτικός μας είχε ενημερώσει ποτέ ότι μόνο για αυτό υπάρχουν οι εκλογές στην ευρωζώνη.
2) Η Χώρα επίσης συμφώνησε ότι οι άλλες τέσσερες πολιτικές, που ασκεί κάθε επικυρίαρχη χώρα, η νομισματική πολιτική, η δημοσιονομική πολιτική, η συναλλαγματική πολιτική, και η εμπορική πολιτική να ασκούνται από την ΕΚΤ και την γραφειοκρατία των Βρυξελλών, που από την νομοθεσία της ΕΕ, δεν θα έχουν καμία, μα καμία, ευθύνη για τα αποτελέσματα και τις συνέπειες των πολιτικών που ασκούν. Ούτε για αυτό μας είχαν ενημερώσει δηλαδή ότι είχαμε παραιτηθεί απο κάθε πολιτική που αποτελεί όπλο για κάθε σύγχρονο κράτος για να αντιμετωπίζει το αβέβαιο του οικονομικό γίγνεσθαι, εσωτερικό και εξωτερικό.
Αντίθετα πάσα αλλαγή από τις αρχές αυτές μας λένε, και έντονα τον τελευταίο καιρό, συνιστά χυδαίο ‘λαϊκισμό’.

Εθνοκτονία ή αφύπνιση;


Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Υπάρχει μέλλον για τους Ελληνοκύπριους;



του Άντη Ροδίτη

Λόγω του Κυπριακού, αρχής γενομένης από τα κεφαλαιώδη σφάλματα του πρώτου, απόλυτου ηγέτη Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, έχουμε σήμερα, μισό αιώνα μετά, περιέλθει σε άθλια κατάσταση.
Επειδή κανείς δεν πιστεύει ότι υπάρχει μέλλον για τους Έλληνες της Κύπρου, έχουν πάψει οι πάντες να ενδιαφέρονται για οτιδήποτε άλλο εκτός από την «οικονομία» και την καθημερινή επιβίωση ή πώς να βγάλουν λεφτά έξω, όσοι ακόμα έχουν.
Μόλις χθες το ΡΙΚ μετάφρασε τον Nicholas Nickleby σε Νίκολας… Νικλέμπι!! Πιο κάτω έγραψαν «δόξα το θεό»! Μέχρι υπουργοί επιδίδονται στα «λόγον του ότι», στα «ανεξαρτήτου αποτελέσματος» κ.ο.κ. Τα ονόματα έχασαν τις κλίσεις τους (Ο Απόλλων, του Απόλλων, τον Απόλλων) κ.λ.π.
Κανενός δεν του καίγεται καρφάκι.
Ούτε μισός φιλόλογος δεν βγαίνει να διαμαρτυρηθεί. Μετά τους πολιτικούς, οι φιλόλογοι έχουν την πρώτη ευθύνη. Ένας λαός που δεν σέβεται τη γλώσσα του, δεν σέβεται τίποτε. Δεν ελπίζει τίποτε, δεν πιστεύει τίποτε, δεν αγωνίζεται για τίποτε. Κοροϊδεύει και κοροϊδεύεται.
Βγήκε ξανά ο Ρώσος πρέσβης χθες βράδυ μαζί με τον κ. Σιζόπουλο κι επιδόθηκαν στο γνωστό δούλεμα.

ΚΑΤΑ ΤΗΣ CETA




ΑΘΕΟΙ ΘΕΟΣΕΒΟΥΜΕΝΟΙ


του  Χάρη Ναξάκη*

 .......Το πρότυπο που πρέπει να αναζητήσουμε  είναι πώς θα ζήσουμε ένα εγκόσμιο βίο  με αυτοδημιουργία  και αυτοθέσμιση, μεστή νοήματος, όχι στη βάση ενός ιδεώδους, επίγειου ή ουράνιου παραδείσου......


   «Ο θεός είναι νεκρός…παραμένει νεκρός…τον έχουμε σκοτώσει. Πως θα παρηγορηθούμε, οι δολοφόνοι όλων των δολοφόνων; Ότι ήταν ιερότερο και τρανότερο στον κόσμο πέθανε ματωμένο από τα μαχαίρια μας. Ποιος θα σκουπίσει αυτό το αίμα από πάνω μας … Δεν είναι το μεγαλείο αυτής της πράξης πολύ μεγάλο για μας ; Δεν πρέπει εμείς οι ίδιοι να γίνουμε θεοί, ώστε να φανούμε αντάξιοι ;» (Φ.Νίτσε).
Η τρέχουσα συζήτηση στην Ελλάδα για το θρησκευτικό φαινόμενο συνήθως εξαντλείται στις εγκόσμιες εκφάνσεις του : διαχωρισμός εκκλησίας – κράτους , φορολόγηση εκκλησιαστικής περιουσίας , σχέσεις εκκλησιαστικής ιεραρχίας  με τις ελίτ του πλούτου, τα προνόμια της ιεραρχίας αυτής , η πρόσφατη διαμάχη για την διδασκαλία των θρησκευτικών , η αντίληψη ότι η εκκλησία είναι βασικός πυλώνας του ελληνικού έθνους-κράτους , το  εύλογο  ερώτημα γιατί υπάρχουν 10.000 δημόσιοι υπάλληλοι κληρικοί ενώ οι δημόσιοι γιατροί είναι  8000,  η συνθηκολόγηση μέρους των εκπροσώπων της εκκλησιαστικής ιεραρχίας με κατακτητές (βλέπε την επιστολή των πατέρων του Άγιου Όρους που καλωσόριζαν τον Χίτλερ στην Ελλάδα), κ.λ.π.. Πέρα όμως από τα παραπάνω σημαντικά ζητήματα που τίθενται από την εκκοσμίκευση της θρησκείας , ένα ερώτημα παραμένει αναπάντητο. Γιατί, ενώ έχουν περάσεις τρεις αιώνες από τότε που οι διαφωτιστές εξήγγειλαν το εγκόσμιο σχέδιο για το θάνατο του θεού, δεν πέθανε ακόμα ; Ίσως αν άκουγαν τον Πλάτωνα «η θρησκεία είναι ένα θεραπευτικό ψεύδος», θα αντιλαμβάνονταν την συνθετότητα της θρησκευτικής ανάγκης.
   To βιβλίο του Κ.Λάμπου , Θεός  και Κεφάλαιο δεν μας φωτίζει καθόλου γι’ αυτό, είναι άλλη μία αναγγελία θανάτου χωρίς να υπάρχει το πτώμα.

Σάββας Παύλου : Ἡ ἔ­κτα­ση τῆς Κύ­πρου



Χαι­ρε­τι­σμὸς στοὺς Μάν­τελ­προτ καὶ Στέρ­γιο
ΠΟΣΗ ΕΙΝΑΙ ἡ ἐ­πι­φά­νεια τῆς Κύ­πρου; Εἶ­ναι ἕ­να ἐ­ρώ­τη­μα ἁ­πλὸ καὶ ἡ ἀ­πάν­τη­ση τὸ ἴ­διο ἁ­πλή. Καὶ ἂν δὲν τὴν ξέ­ρεις ἀ­νοί­γεις τὸ σχε­τι­κὸ ἐγ­χει­ρί­διο. Ἡ ἐ­πι­φά­νεια τῆς Κύ­πρου ἰ­σοῦ­ται μὲ 9267 τε­τρα­γω­νι­κὰ χι­λι­ό­με­τρα. Ὅ­μως αὐ­τὴ ὁ­ρί­ζε­ται ὡς τὸ ἐμ­βα­δὸν ἑ­νὸς χώ­ρου ἐ­πί­πε­δου ποὺ ὁ­ρι­ο­θε­τοῦν οἱ ἀ­κτο­γραμ­μές του σὲ ὑ­ψό­με­τρο μη­δέν.
       Δὲν εἶ­ναι ἔ­τσι ἡ Κύ­προς. Βου­νὰ καὶ κοι­λά­δες, ἀ­νυ­ψώ­σεις καὶ κοι­λώ­μα­τα, κοῖ­τες πο­τα­μῶν καὶ λό­φοι, φρέ­α­τα καὶ βρά­χοι δι­α­μορ­φώ­νουν τὸ χῶ­ρο της. Καὶ κά­θε ἀ­νύ­ψω­ση καὶ κοί­λω­μα ἐ­παυ­ξά­νει τὴν εὐ­ρυ­χω­ρί­α. Για­τὶ ἕ­νας λάκ­κος ποὺ σκά­ψα­με σὲ ἕ­να τε­τρα­γω­νι­κὸ μέ­τρο καὶ φτά­σα­με σὲ βά­θος πέν­τε μέ­τρων δί­νει μιὰ νέ­α ἔ­κτα­ση, για­τὶ πρέ­πει νὰ συ­νυ­πο­λο­γί­σου­με καὶ τὰ νέ­α τοι­χώ­μα­τα. Τό­τε δι­α­πι­στώ­νου­με ὅ­τι ἡ ἐ­πι­φά­νεια τοῦ ἑ­νὸς μέ­τρου αὐ­ξή­θη­κε σὲ 21. Ἀ­κό­μη πρέ­πει νὰ συμ­πε­ρι­λά­βου­με τὴν αὔ­ξη­σή της ποὺ δη­μι­ούρ­γη­σε τὸ βου­να­λά­κι μὲ τὰ χώ­μα­τα τῆς ἐ­ξό­ρυ­ξης. Ἔ­τσι ἂν συ­νυ­πο­λο­γί­σου­με τὰ βου­νά, τοὺς λό­φους, τὰ μι­κρὰ ὑ­ψώ­μα­τα, τὰ κοι­λώ­μα­τα, τὰ βα­θύ­πε­δα καὶ ὑ­ψί­πε­δα, τοὺς λάκ­κους καὶ τὶς σπη­λι­ές, ὁ χῶ­ρος με­γε­θύ­νε­ται συ­νε­χῶς.

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

Η επίσκεψη Ομπάμα και η ελάφρυνση του χρέους...

Του ΝΙΚΟΥ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ*
Οι σκληρές αντεργατικές πολιτικές, και η άγρια λιτότητα που εφαρμόζονται με ευλάβεια εδώ και (7) ολόκληρα χρόνια από τη μνημονιακή κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ όχι μόνο δεν δημιούργησαν προϋποθέσεις μείωσης του χρέους, αλλά αντίθετα το αύξησαν παρά την φονική "διαγραφή" του που έγινε στο παρελθόν με θύματα τα ασφαλιστικά ταμεία και τους εργαζόμενους, παράλληλα οι όποιες συζητήσεις που προοιωνίζονται ότι θα γίνουν στην παρούσα φάση και ίσως λίγο αργότερα, για την "απομείωση " του χρέους δεν είναι τίποτα άλλο παρά στάχτη στα μάτια της κοινής γνώμης, αφού ο διακηρυγμένος στόχος της διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, με ευθύνη της μεταλλαγμένης πλέον κυβέρνησης έχει οδηγηθεί  στον κάλαθο των αχρήστων.
Για να δικαιολογήσει η μεταλλαγμένη κυβέρνηση την υπαναχώρησή της αυτή φέρνει στο προσκήνιο κάθε φορά το θέμα της "ελάφρυνσης του χρέους" μέσα όμως σε ένα περίγραμμα που συνοδεύεται από σκληρά και ανάλγητα μέτρα που όχι μόνο δεν λύνουν το πρόβλημα αλλά αντίθετα το διαιωνίζουν και για του λόγου το αληθές ας εξετάσουμε τα πράγματα από την αρχή, και ας θυμηθούμε στην πράξη ποίος πραγματικά "κρατά τα κλειδιά" της "ελάφρυνσης του χρέους".
Ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών, λίγο πριν αναχωρήσει ο πρόεδρος των ΗΠΑ από την Αθήνα δήλωσε ότι οποιαδήποτε αναφορά στο χρέος δεν είναι της παρούσης στιγμής όπως και το ότι οποιαδήποτε συζήτηση σχετικά με την "ελάφρυνση του χρέους" θα γίνει το καλοκαίρι του 2018 με την προϋπόθεση όμως ότι θα συνεχιστούν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η Ελλάδα.

ΣΧΕΔΙΟ ΠΡΟΣΑΡΤΗΣΗΣ ΜΕ ΤΗ ΛΥΣΗ


Του Γιάννου Χαραλαμπίδη 
ΠΗΓΗ  Sigmalive
 
…….το βόρειο τμήμα της Κύπρου και μετά τη λύση θα είναι υπό την εξάρτηση της Τουρκίας λόγω, εκτός των άλλων ,και του τεράστιου μεγέθους της και κάτω από καθεστώς μιας οιονεί πλέον προσάρτησης. Η Άγκυρα, με τον σχεδιασμό της, οδηγεί τα πράγματα προς αυτή την κατεύθυνση, δηλαδή της προσάρτησης, η οποία ισχύει ακόμη και σήμερα, αφού οι κατοχικές Αρχές θεωρούνται υποτελείς στην Τουρκία, σε πλήρη εξάρτηση και υπό καθεστώς προσάρτησης…...


Η Τουρκία θέλει να σφραγίσει από κάθε άποψη τον έλεγχο του βορρά σε περίπτωση λύσης μέσω των στρατηγικών τομέων λειτουργίας ενός κράτους, ώστε να διασφαλίσει και να επιτύχει προσάρτηση μέσω λύσης. Γι’ αυτό ζητά διευκρινίσεις από τις Βρυξέλλες επί νομικών ζητημάτων μέσω των Τουρκοκυπρίων, για να μελετήσει με όσο το δυνατό μεγαλύτερη ακρίβεια τις επιλογές της.
Στην ουσία θέλει να προλάβει προβλήματα που θα είναι δυνατό να προκύψουν από την εμπλοκή των τουρκικών εταιρειών στα κατεχόμενα και ειδικότερα σε ό,τι αφορά στη λειτουργία τους μετά τη λύση σε στρατηγικούς τομείς, όπως είναι το νερό, ο ηλεκτρισμός, οι τηλεπικοινωνίες και η ενέργεια. Ως γνωστό, στον τομέα της ενέργειας εμπλέκεται η Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίων, η οποία έχει υπογράψει συμφωνία με το ψευδοκράτος από το 2011 και την οποία η Άγκυρα αξιώνει όπως ισχύσει και μετά τη λύση.

Στρατηγικοί τομείς και έλεγχος οικονομίας
Συναφείς με το ζήτημα αυτό ήταν οι δηλώσεις του στενού Συμβούλου του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, Γιγίτ Μπουλέτ, ο οποίος δήλωσε ότι η χώρα του «παρέχει νερό και ηλεκτρικό ρεύμα (στο ψευδοκράτος). Η οικονομία της "ΤΔΒΚ" οργανώνεται στην Τουρκία».

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

To «Σάββατο του παραγωγού»




Του Γιάννη Σχίζα
 Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 26.11.2016

Κάτω από αυτό τον τίτλο η «Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού» πρωτοστατεί σε ένα κύκλο συζητήσεων που αναφέρεται στα τοπικά αγροτικά προϊόντα, στις ιδιαιτερότητες της γεωργικής παραγωγής,  στη σημασία της μεσογειακής διατροφής. Τα θέματα είναι πολυσυζητημένα, όμως αυτό δεν κάνει   περιττή την επαναφορά τους στον δημόσιο διάλογο: Όπως  η καθαριότητα του σώματος δεν γίνεται ποτέ περιττή, παρ’ όλον ότι επαναλαμβάνεται  σε ημερήσια βάση ….
Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, όπου οι κινεζικοί μούστοι, τα λεμόνια της Αργεντινής και τα σταφύλια της Χιλής διακινούνται στις διεθνείς αγορές μαζί με ένα σύνολο άλλων προϊόντων – συχνά «αδιαφανών» από την άποψη της ποιότητας και του τρόπου παραγωγής των – η προτίμηση του τοπικού προϊόντος φαίνεται να αποτελεί μια πρακτική απειλούμενη με εξαφάνιση…Στην πραγματικότητα όμως η εγγύτητα καταναλωτή και παραγωγού  έχει κάποια  ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα : Γιατί  εκτός από την  εξοικονόμηση μεταφορών  και  συντήρησης,  κάνει τον πρώτο  πιο επιφυλακτικό και τον δεύτερο πιο επιμελή όσον αφορά την ποιότητα του προϊόντος. Δεν είναι παράδοξο το  ότι στην Αμερική και σε πολλές χώρες γίνεται συζήτηση όχι απλά για την «περιαστική» αλλά και για την «αστική γεωργία» (!), που  διαθέτει  μεγαλύτερη ευελιξία και  πιο   ελεγχόμενη ποιότητα από την παγκοσμιοποιημένη «ομόλογή» της…

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

Αδιανόητη η λύση στην Κύπρο με βάση το Σχέδιο Ανάν και την παρουσία ξένων στρατευμάτων και βάσεων

Ο Παν. Λαφαζάνης, Γραμματέας του Π.Σ της ΛΑ.Ε, σχολιάζοντας τις τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό έκανε την παρακάτω δήλωση:
«Η Κύπρος και το Κυπριακό πρόβλημα βρίσκονται πάλι σε μεταίχμιο, αν όχι στην κόψη του ξυραφιού.
Οι λαοί της Ελλάδας και της Κύπρου κρατιούνται για άλλη μια φορά σε βαθύ σκοτάδι και σε πλήρη σύγχυση τόσο για την τροπή που έχουν πάρει οι διακοινοτικές συνομιλίες, ιδιαίτερα στην τελευταία φάση στο Μον Πελεράν όσο και για τους πραγματικούς λόγους της διακοπής τους, με όλους τους βασικούς παίκτες και βασικούς πολιτικούς παράγοντες της σκακιέρας σε Ελλάδα και Κύπρο να παίζουν παιχνίδια είτε αυτοπροβολής είτε επίρριψης ευθυνών.
Για άλλη μια φορά η διπλωματία του παρασκηνίου, των κλειστών αιθουσών, της φημολογίας, των χτυπημάτων κάτω από τη ζώνη, της παραπλάνησης και της συσκότισης σπέρνει παντού τη σύγχυση, προκειμένου να κρυφτούν οι μεθοδευμένες λύσεις που προετοιμάζονται να εμφανισθούν ως τετελεσμένα γεγονότα.
Αυτήν την ώρα, παρακάμπτοντας το όργιο της παραπληροφόρησης και της αποπληροφόρησης, που θέλει να αποκοιμίσει και να αποπροσανατολίσει, υπογραμμίζω τρεις κύριες θεμελιώδεις πλευρές της λύσης του Κυπριακού:
Πρώτη πλευρά: Δεν είναι δυνατό να επιδιώκεται λύση στο Κυπριακό πρόβλημα και να θεωρείται ως βάση εκκίνησης αυτής της λύσης το υποτιθέμενο «κεκτημένο» του σχεδίου Ανάν, όπως, δυστυχώς, συμβαίνει με τις συνομιλίες Αναστασιάδη – Ακιντζί. Κάθε πρόταση λύσης του Κυπριακού που βασίζεται σε εκείνη ή την άλλη παραλλαγή του σχεδίου Ανάν, το οποίο απέρριψαν κατηγορηματικά με δημοψήφισμα οι Ελληνοκύπριοι, δεν μπορεί παρά να είναι μια λύση απαράδεκτη, και τελικά διχοτομική και αποσταθεροποιητική.

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2016

O Φερχόφσταν και η παλαβομάρα


Του Γιάννου Μιχαηλίδη, Κύπρος

«Ναι, υποστήριζα την ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας, αλλά δεν είμαι παλαβός»! Αυτά τόνισε, μεταξύ άλλων, χθες, ενώπιον της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,  ο ηγέτης των Φιλελευθέρων Γκυ Φέρχοφσταν, κατόπιν του εξής ερωτήματος: Καλά, εσείς δεν ήσασταν υπέρ της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ; Πώς τώρα υποστηρίζετε αναστολή των ενταξιακών διαδικασιών; Και ο άνθρωπος εξήγησε ότι δεν είναι βλάκας! Μπορεί, όπως είπε, και να βλέπει και να ακούει τι συμβαίνει στην Τουρκία και να κατανοεί ποια είναι η πολιτική του Ταγίπ Ερντογάν, την  οποία, τόσο ο ίδιος όσο και η συντριπτική πλειοψηφία των αρχηγών των πολιτικών ομάδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θεωρούν ως δικτατορική και επικίνδυνη.

Σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο, η εν Κύπρω υποστηρικτές της ομοσπονδίας  ούτε βλέπουν ούτε ακούν. Δεν θέλουν να κατανοούν την πραγματικότητα.  Επιμένουν σε συνομιλίες για να συνεταιρέψουμε με τον Ερντογάν. Και να γίνουμε προτεκτοράτο του. Ενώ πριν από ένα έτος εκθείαζαν τον Τούρκο Πρόεδρο και πριν από μερικά χρόνια τον αποκαλούσαν  ως το μέγα δημοκράτη και μεταρρυθμιστή,  σήμερα τι ισχυρίζονται: Ε ναι, είναι μεν φασίστας, αλλά τι να κάνουμε; Να μην συνομιλούμε; Εάν συνομιλούσαν για λύση ουδέν μεμπτόν. Δυστυχώς, για διάλυση κουβεντιάζουν. Στα ανωτέρω δε, προσθέτει ο Ακιντζί τα εξής: Εάν δεν εξευρεθεί «λύση», δηλαδή εάν δεν διαλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία και αντικατασταθεί από δυο ισότιμου καθεστώτος συνιστώντα κράτη, τα σύνορα της Τουρκίας θα είναι στην Κύπρο! Ενώ μετά την όποια  λύση δεν θα συνορεύουμε μαζί της,  αλλά με το Λουξεμβούργο...  Ας σοβαρευτούμε.

Δι ΕΕ ξοδος....




Η Πρωτοβουλία για την Αποδέσμευση της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Ένωση -ΔιΕΕξοδος- οργανώνει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο διήμερο εκδηλώσεων.

Το Σάββατο 26 Νοεμβρίου διεξάγονται έξι θεματικές συζητήσεις για κρίσιμα ζητήματα της σχέσης της Ελλάδας με την ΕΕ και τα αποτελέσματά της.

Την Κυριακή 27 Νοεμβρίου συγκαλείται συνέλευση με θέματα τον απολογισμό και τον προγραμματισμό της δράσης της, καθώς και για την προώθηση της συγκρότησής της τοπικά και πανελλαδικά.
Eπικοινωνία :
dieexodos@gmail.com και στα τηλέφωνα: 210-3456193 και 6948369941

Για την Οργανωτική Επιτροπή

Γιάννης Περακάκης

Θοδωρής Βουρεκάς

Φλώρα Νικολιδάκη

Χρύσα Βαρθολομαίου

Πρόγραμμα εργασιών Σάββατο 26/11/2016

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Η Κατερίνα Θανοπούλου* για τον προϋπολογισμό της Περιφέρειας Αττικής



Τοποθέτηση  στο Περιφερειακό Συμβούλιο με θέμα τον προϋπολογισμό του 2017

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

εάν ο προϋπολογισμός ήταν μόνο αριθμοί και τα εκτελεστέα έργα μόνο εισαγωγή προτάσεων και μελετών των ΟΤΑ Α΄βαθμού, και με δεδομένο ότι η Περιφέρεια Αττικής - σε αντίθεση με τις λοιπές περιφέρειες και πολύ περισσότερο με τους δήμους της χώρας - συνεχίζει να έχει ένα σοβαρό αποθεματικό, θα αρκούσε ένα “ψηφίζουμε και προχωράμε”. Είναι άραγε έτσι;
Η ραχοκοκαλιά της εφαρμοσμένης πολιτικής, το εργαλείο άσκησης διοίκησης, ήταν και είναι ο προϋπολογισμός και οι διαθέσιμοι πόροι. Αρκεί; Προφανώς όχι. Θα πρέπει να δούμε και να κρίνουμε το πολιτικό πλαίσιο (γενικό και κυβερνητικό), το ανθρώπινο δυναμικό, την κατεύθυνση, την ιεράρχηση και τις προτεραιότητες και βεβαίως τη διαβούλευσή του.
Αναλάβαμε το 2014 και αυτός είναι ο τρίτος προϋπολογισμός που καλούμαστε να ψηφίσουμε. Στον πρώτο παραλάβαμε, στο δεύτερο εισαγάγαμε μέρος των δεσμεύσεών μας ιεραρχώντας την κοινωνική προστασία ως δομική. Στον τρίτο, τον παρόντα, δίνονται πλέον επί της ουσίας οι κατευθύνσεις της διοίκησης. Άκουσα για αναπτυξιακή πολιτική και κοινωνική διάσταση. Σε όφελος ποιων και πώς;
Θυμίζω εδώ και καταθέτω από το πρόγραμμα της Δύναμης Ζωής (σελ. 8 και 9):
“Οι μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις και οι εκλεχτοί τους στις περιφέρειες όλης της Ελλάδας, ιδιαίτερα στη μεγαλύτερη περιφέρεια της Αττικής, είναι αποφασισμένες να ολοκληρώσουν και να παγιώσουν την καταστροφή που προκαλεί η πολιτική των μνημονίων

Ερώτηση της Νίκης Κεραμέως για ΑμΕΑ μαθητές προς τον Υπουργό Παιδείας




Προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Κωνσταντίνο Γαβρόγλου
ΘΕΜΑ: Εκτός πρόσβασης στην εκπαίδευση χιλιάδες μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, όπως οι διαταραχές αυτιστικού φάσματος

Αθήνα, 22 Νοεμβρίου 2016

 
Η παράλληλη στήριξη μαθητών με αναπηρίες ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες αποτελεί έναν ενταξιακό, ενισχυτικό θεσμό της μαθησιακής διαδικασίας, που στοχεύει στη σταδιακή αυτονόμηση του μαθητή και την ομαλή ένταξή του στη σχολική τάξη, ώστε σταδιακά να μην χρειάζεται την παρουσία του εκπαιδευτικού στο πλήρες ωράριο. Συνίσταται σε υποστήριξη από προσωπικό δάσκαλο, που συνοδεύει το μαθητή καθημερινά μέσα στην τάξη.

Σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις των Ν 3699/2008 και Ν 4186/2013, οι μαθητές με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες μπορούν να φοιτούν σε σχολική τάξη του γενικού σχολείου, με παράλληλη στήριξη−συνεκπαίδευση από εκπαιδευτικούς Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΕΑΕ), όταν αυτό επιβάλλεται από το είδος και το βαθμό των ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών. Η παράλληλη στήριξη παρέχεται σε μαθητές που μπορούν με κατάλληλη ατομική υποστήριξη να παρακολουθήσουν το αναλυτικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα της τάξης, σε μαθητές με σοβαρότερες εκπαιδευτικές ανάγκες όταν στην περιοχή τους δεν υπάρχει άλλο πλαίσιο ΕΑΕ (ειδικό σχολείο, τμήμα ένταξης) ή όταν η παράλληλη στήριξη καθίσταται απαραίτητη εξ αιτίας των ειδικών εκπαιδευτικών τους αναγκών.